XXL Post: Survivalen in de Rimboe!

Dit zijn de verslaggevingen van een reis van scholier tot student. Een trip die je meeneemt van open vlaktes naar begroeide jungle.
Dít zijn mijn belevenissen die je meevoeren op een pad dat verbreedt van intiem naar massaal. Van dorp tot wereldstad, van bekend naar anoniem.
Geen mens die me handleidingen gaf, tips of  “how to do’s”.
Maar vanaf nu zal alles anders zijn. Want ik zal jullie die exclusieve blik laten werpen op de ervaringen van een alledaagse student, jullie de benodigde tools aanreiken en kortom alles doen wat er in mijn macht ligt om je voor onnodige fouten  te behoeden.
Dus wees scherp, lees goed en welkom bij: de allereerste editie van “Survivalen in de Rimboe!”

Welkom in de Rimboe
AMSTERDAM-GRACHTENGORDEL-WERELDERFGOEDLIJST
Daar was het dan, het moment van de last goodbye. Een knuffel, een kus en een bemoedigende glimlach. Vanaf nu, zou ik er alleen voor staan.
Achttien jaartjes jong, met een atheneum diploma op zak die nog heet was van de naald, een onvermurwbaar goed humeur, en een stralend optimisme waar zelfs de zon jaloers op zou zijn geweest. Daar stond ik dan, aan het begin van mijn reis.
In mijn nieuwe kamer, in een nieuwe stad, op een nieuwe studie en met nieuwe collega’s. Dit was de schone lei waar ik al jaren naar hunkerde, en nu ik het eenmaal zo ver was
bracht het mijn ooit zo solide zelfvertrouwen toch wel even aan het wankelen. Ja, want voor het eerst in mijn leven stond ik er echt helemaal alleen voor.
Een ding moet je goed begrijpen, en dat is dat de stad een hiërarchie is, een maatschappelijke samenleving die veel weg heeft van de jungle. Met roofdieren en prooien. Met winnaars & verliezers. Als nieuwkomer in de stad begin je vaak onderaan,  je accent die nageaapt wordt of opgetrokken wenkbrauwen zijn slechts milde voorbeelden om dit feit te bekrachtigen. Je valt er buiten, en hierdoor kom je voor twee keuzes te staan. Of je besluit op te gaan in de massa, een van de velen te worden en (hopelijk) geaccepteerd door de opperhoofden van de groep. Of je houdt vast aan wie je bent, waar je vandaan kwam en past je aan zonder je werkelijke identiteit uit het oog te verliezen. Zoals ik het nu zeg klinkt het allemaal heel helder en makkelijk, maar wanneer je dat punt zelf bereikt of al bereikt hebt zul je de innerlijke tweestrijd die er plaatsvindt beter begrijpen. Of beter gezegd, driestrijd. Wie was ik, wie ben ik, en wie wil ik zijn? En bovenal, hoe overleef ik hier in deze rimboe?

Survival Tips voor beginners
Ben je nieuw in de rimboe? Ga er dan stevig voor zitten, want hier volgen de allereerste overlevingstips. Om de survival strategie kracht bij te zetten maken we een sprong in de tijd en gaan we terug naar het moment van mijn eerste verplichte introductie dag op de uni.
—Nog voordat mijn wekker afgaat rol ik mijn bed uit, uitgerust en op scherp, klaar voor een nieuwe dag. Het plan is om om 8.00 uur stipt de bus te nemen zodat ik nog een halfuur speling heb mocht er iets mis gaan tijdens het reizen. You never know, right? Het idee is om als een van de eersten in de banken te zitten, want eerste indrukken zijn belangrijk, heel belangrijk. Nadat ik een steelse blik geworpen heb op mijn horloge besluit ik dat het tijd is om te gaan. De 310, 310,  310. Op dat ritme vervolg ik mijn weg naar de bushalte; ik krijg de raarste ticks als ik nerveus ben. Opgewonden staar ik naar het elektronische bord waar alle bussen op staan, hmm 310, niet eens maar zelfs twee maal. Merkwaardig. 310 naar Amsterdam, 310 naar Amsterdam via Schiphol. “Wat zou het verschil zijn?”, denk ik nog even bezorgd. Uit voorzorg app ik mijn studiegenoten uit de buurt nog even voor bevestiging, ‘de 310 moest ik hebben toch?’ Geen reply… ach, het zal vast niet zoveel uitmaken. ov_chipkaart_tegoed240408Smooth swipe ik mijn gloednieuwe OV over de kaartlezer, en neem plaats bij het raam. Terwijl ik het landschap goed in de gaten houd (omdat het me toch niet helemaal lekker zit van de bus) verlies ik mijn mobiel geen moment uit het oog, up to date blijven met mijn nieuwe amigo’s is een must. Wanneer ik plotseling opkijk van mijn beeldscherm durf ik echter te zweren dat ik een zenuwinzinking krijg. Waar zijn de gebouwen die ik me ingeprent had? De route die we de vorige keer gereden zijn? Het duurt even, maar uiteindelijk vind ik de moed om een medepassagier even aan te tikken. ‘Uhm, zou ik iets mogen vragen? Gaat deze bus naar Station Zuid? Want ik herken deze route niet, en dit is wel de 310…’ ‘Zuid? Nee we gaan echt helemaal de andere kant op. Om bij Zuid te komen zul je de eerst volgende halte uit moeten stappen, met de metro terug moeten reizen naar WTC en vervolgens het laatste stuk met de voet af moeten leggen. Ik moet er zo ook uit, geen zorgen, het komt goed.’ [WTC? Metro? Are you bloody kidding me?! Ik kan niet eens een normale overstap maken met de trein…] Verloren stap ik uit, en dan blijkt ook al snel dat mijn OV-kaart het niet meer doet: hoeveel pech kan een mens hebben? De metro  zou over drie minuten aankomen en ik zat zonder vervoersbewijs. Snel koop ik mijn kaartje en ren door de poortjes alsof mijn leven ervan hangt. [ACHT uur in hemelsnaam, om 8 uur stap ik de bus in en nu zit ik aan de verkeerde kant van Amsterdam.Ik begin me af te vragen hoe ik dit soort dingen klaarspeel, het is bijna een talent.] Nog een keer legt de Amsterdamse me de weg uit, en vanaf dan sta ik er echt alleen voor. Nog een laatste keer kijk ik op mijn horloge, bijna 9 uur… Hoog tijd om de vrienden te appen dat ik  ‘ergens’ in the middle of God knows where ben. Maar dat ik eraan kom. Wanneer ik uitstap bij Station Zuid, ben ik voor de derde keer die ochtend gedesoriënteerd en besluit direct de weg te vragen. Snel vervolg ik mijn weg, en om 20 minuten na tijd zit ook ik eindelijk in de banken. ‘CIN?! Waar was je toch?’ ‘Goeie vraag, maar als ik heel eerlijk ben: Geen flauw idee!’—

Tipsbig-schrijf-1209 2

  1. Ben je nieuw in een stad en ken je de bustijden nog niet zo goed? Geen punt, gebruik de 9292 app. Niet ervan uit gaan dat je na een keer reizen de trip vlekkeloos aflegt.
  2. Merk je dat je plotseling langs plaatsen komt die je niet herkent, trek dan op tijd aan de bel. Ik had mezelf tijd kunnen besparen door al op een eerder punt om te keren.
  3. Blijf positief en kalm wanneer het mis gaat. Door goed na te denken en met je hoofd bij de les te blijven ben je in no time weer back on track!
  4. Het is niet erg om een keer een fout te maken, dus wees niet bang om dit toe te geven en om de weg te vragen, de meeste mensen zullen je graag helpen!
  5. Voorkomen is beter dan genezen, reis daarom de eerste paar keren met voorkeur in een groep. Wanneer de route vertrouwd geworden is, red je je ook wel alleen.

Hou je taai, en tot in de rimboe!

Author Talk: The fears of everyday life

Amigos amigos!

loesje-01.large

We hebben allemaal onze momenten van doemgedachtes. Ze besluipen ons op onze pieken, en nemen bezit van ons op onze dalen. Wanneer je dan zo’n zeldzaam moment van intense geluk beleeft is het eerste wat je je afvraagt: Hoe kan dit? Je bedenkt je angstvallig dat er spoedig wel iets mis zal gaan, want het is of course niet natuurlijk om je zo gelukkig te voelen. Ja ja, teveel denken kan een nare ziekte zijn, en ik kan er luidkeels over meepraten. Maar als je voor de verandering aan de andere kant van de streep staat en miserabel slechts een understatement is om te beschrijven hoe je je voelt, zie je in dat het toch wel een gradatie erger is dan dat ‘hopeloze geluk’. Bovendien kun je er niet met je hoofd bij waarom dit uitgerekend JOU moest overkomen. Maar hoe je met een tegenslag omgaat zal uiteindelijk wel veelzeggend zijn voor wie je bent als persoon. Always come out stronger. En als het zo blijkt te zijn dat je je helemaal niet kunt identificeren met de bovenstaande emoties en je je eigenlijk gewoon neutraal voelt, is er altijd nog ‘het kwaad’ in de vorm van gepieker. Niemand van ons ontkomt aan onszelf, maar als ik eerlijk ben klinken dit soort hersenspinsels zo mogelijk nog erger als je ze uitgeschreven hebt! Vrienden vandaag wordt een levensveranderende dag (vergeef me ook ik ben een simpele Dr Phil fan), vandaag wordt de dag dat we het leven goed in de ogen gaan kijken. En nee ik zeg niet dat ik een waterdicht battleplan heb, maar wie weet haal je toch nog iets van nut uit al mijn geratel… Want daar gaan we uiteindelijk voor!

The fears of everyday life piekeren
Ach jongens, ik knijp hem soms ook hoor, en ik verzeker je dat dat volkomen  normaal is. Want het is echt niet alsof ik iedere dag in angst leef. Wanneer ik echter een programma als Obese kijk, krijg ik het toch wel even benauwd. Het idee dat ik een gevangene van mijn eigen lichaam wordt, tja dat is toch wel iets geheel ondragelijks voor mij.

Dit is mijn fear top 3, de dingen waarover ik me chronisch druk maak en grote invloed hebben op de beslissingen die ik maak in mijn dagelijkse leven. Deze top drie is gewoon een illustratie, iedereen heeft zo zijn angsten natuurlijk.

  1. Ongelukkig sterven
  2. Helderheid verliezen
  3. Mijn eigen lichaamsgewicht niet kunnen dragen

The plan
Je angsten je leven laten beheersen is natuurlijk no way of life. Iedereen draagt ervaringen met zich mee die potentieel gezorgd hebben voor deze issues, maar zo gaat dat nu eenmaal in het leven, je kunt je er niet door laten kisten. Dus hier een paar persoonlijke tips en trucs om het (mogelijke) lijden, potentieel iets te verlichten.

  1. Maak een fear top 3 , of als het echt zo radicaal is: een fear top 5. Zet ze in volgorde van belangrijkheid en laat het vervolgens bezinken. Waarom heb je deze dingen uitgekozen? En op welke manier beïnvloeden ze je in je dagelijkse leven?
  2. Wat ga je eraan doen? Nadat je het probleem erkent hebt kun je gaan nadenken over de wijze waarop het bestreden dient te worden. Voor mij helpt het goed om positief in het leven te staan. Mijn mantra is dan ook: Waarom chagrijnig doen als je ook vrolijk kunt zijn? Er zijn altijd nog mensen in de wereld die het veel slechter hebben als jij, dus relativeer je probleem en ga het niet onnodig opblazen. Geloof me, het is je energie niet waard.
  3. Zet woorden om in daden! Als het goed is ligt je strijdplan nu klaar, dus is de tijd gekomen om hem in werking te zetten. Het is niet reëel om te denken dat het leven nu vlekkeloos zal verlopen, maar wie weet wordt het wel een heel stuk dragelijker.

gelukkige jongerenMijn plan was om lekker gezond te eten, positief in het leven te staan, te sporten en mijn goede vrienden op de speeddial te hebben, je weet wel: voor spoedberaad en die dingen. En ik moet zeggen dat het uitstekend voor me werkt! Natuurlijk heb ook ik nog mijn momenten van doemgedachtes, pieken, dalen en neutraliteit. Maar ik hou wel van een uitdaging, en who cares dat ik misschien plat op mijn gezicht ga whiles doing it. Dat is gewoon weer een sterk verhaal meer om te vertellen toch?!

Hou je taai! 

Cindy

Highlight Review: Stylight

Hi guys, stylight1 2

Het is alweer even geleden, maar ik heb zeker niet stilgezeten! Het aftellen is begonnen, en over 2,5 week gaan we officieel een nieuw blogjaar in. Reden voor een heleboel nieuwe posts dus! We kickstarten deze spannende tijd met een Highlight first een review!

Highlight? Stylight!
Toen ik een aantal weken geleden weer eens door mijn WordPress reader scrolde ontging het me niet dat hij voor de zoveelste keer bomvol posts zat. Omdat het ook belangrijk is om andermans stukken te lezen (altijd de concurrentie in de gaten houden natuurlijk) besloot ik een selectie te maken uit de gepresenteerde stukken. Het is op precies dat moment dat mijn oog valt op een naam die verdacht veel wegheeft van de titel van mijn eigen blog, “Highlight” vs. “Stylight”. Nieuwsgierig als altijd besluit ik het stuk te lezen en vervolgens door te klikken naar de Stylight website. Een frisse layout, een strakke indeling en ook nog eens heldere kleuren. Hmm, een pluim op de hoed voor de eerste check! Tot nu toe een prima indruk, maar hoe die site functioneerde? Dat was een andere vraag… Ik besloot de site van binnenuit bekijken en maakte daarvoor een eigen profiel aan. Het systeem is kort samen te vatten als een mix tussen Lookbook, Pinterest, We Heart It, een online webstore en Polyvore. Iedere gebruiker kan zijn eigen persoonlijke stijl delen met de wereld doormiddel van ‘boards’, dit zijn collages die je als gebruiker kan maken. Je kunt gebruik maken van eigen foto’s (en de wereld jouw hippe streetstyle laten zien, denk aan Lookbook), en bijvoorbeeld soortgelijke artikelen die je ‘geheart’ hebt uit het webshop gedeelte (liken maar dan à la Stylight), toevoegen aan je ‘board’ zodat andere gebruikers en geïnteresseerden een idee krijgen van hoe de look tot stand gekomen is. Om het een geheel uniek tintje te geven kun je nog een eigen quote en of Youtube nummer toevoegen.

Grilling time!
Al met al moet ik toegeven dat het concept sterk is. De makers hebben slim gekeken naar de concurrentie en hun beste eigenschappen samengevoegd tot een eigen nieuw medium. Wat je je criticus wel af kunt vragen is of het het gebruiksgemak niet belemmert, al die verschillende functies.

STYLIGHT-Bakers

Om dit goed te onderzoeken ben ik eerst begonnen met het maken van een board. En hoewel het in het begin heel eenvoudig oogde door de goede vormgeving viel het uiteindelijk wel een beetje tegen voor mij als newcomer. Om items toe te kunnen voegen aan je board moet je namelijk eerst items ‘hearten’ en daar kan nog wel wat tijd in gaan zitten. In feite is het dus belangrijk om je voorwerk goed te doen: een titel bedenken, andere gebruikers volgen, items hearten, je streetstyle foto kiezen en wellicht een leuke Youtube tune voor de sfeer uitzoeken.

Schermafbeelding 2013-04-16 om 23.27.55

Toen mijn eigen board “Tribal Chique” eenmaal de lucht in ging kreeg ik vrijwel meteen reacties, voor ik het wist was mijn board al ‘trending’ (verwijzing naar Twitter) en dat was zeker leuk om te zien! In tegenstelling tot een site zoals Lookbook is Stylight nog een redelijk ‘kleine’ community en daardoor voelt het allemaal wat familialer. Het is dus ook beter mogelijk om gezien te worden door andere gebruikers omdat er verder geen restricties zijn (voor de kenners: karma filter Lookbook). De nadruk ligt meer op stijl en sfeer, in plaats van op ‘looks’ en hoogwaardige fotografie (hoewel dat natuurlijk ook leuk meegenomen is, kan het afleiden van de kern: de kleding). Hoewel ik terug kan kijken op een positieve ervaring, zou ik mezelf niet zijn als ik niet een aantal tips zou meegeven!

  1. Start een forum!
    Ik ben al 2 jaar lid van Lookbook, en hoewel ik vrijwel geen looks meer post vind ik het nog wel heel interessant om me in gesprekken te mengen met andere Lookbookers. Dit versterkt het ‘comunity’ gevoel, en houdt de activiteit op de site hoog.
  2. Reik nieuwkomers een helpende hand toe en voeg een ‘help’ app toe.
    Deze kan dan verklaren hoe de site werkt en hoe je zelf een board kunt maken. (er is wel al een soort gelijke module wanneer je aanmeldt als nieuwe gebruiker, maar deze is voor mijn gevoel nietszeggend en leert je weinig over hoe de site werkelijk functioneert, bovendien verdwijnt het nadat alle stappen doorlopen zijn, een vaste hulpfunctie is dus veel efficiënter).
  3. Voeg een koopfunctie/knop toe bij de boards!
    Als gebruikers dan boards bekijken en een item leuk vinden hoeven ze niet eerst door te klikken maar wordt het automatisch in het winkelmandje geladen.

Eindoordeel?
Op een schaal van 1 tot 10 geef ik Stylight een solide 8,5. Het is overduidelijk dat er veel liefde in het concept zit, en dat betaalt zich ook uit in mijn eindcijfer. Verder denk ik dat Stylight de potentie heeft om zich te ontwikkelen tot een van dé toonaangevende lifestyle & fashion sites omdat het leuk is voor zowel mannen en vrouwen, belangrijk is wel dat het team kritisch blijft en veel feedback blijft inwinnen van de gebruikers. Ik zeg ga zeker een kijkje nemen op http://www.stylight.nl , en wie weet tot Stylight!