How to survive a heartbreak

“Het leven moet je je laten overkomen.”
back,neck,dark,hair,girl,alone,pain-a4056d19a30bd30dff57ba2fc21bc811_h_largeMet open ogen staar ik in het nachtelijke duister terwijl ik gedesoriënteerd mijn volgende stap probeer te bepalen, en dat in een plaats waarin ik alweer een tijdje woon.
In een lichtelijk satirische bui denk ik nog, als dit me een jaar geleden overkomen was… zou ik nog denken: Pull it together sister, blijf scherp. Wat nu, wat nu?!
Vermakelijk kijk ik om me heen, zucht, my good girlfriend hoort de bui vast al hangen,  met die gedachte in mijn hoofd diep ik nonchalant mijn hippe smartphone uit mijn tas op. Ring, ring, ring!!! U spreekt met de voicemail van… ach wat zou het, als ze niet opneemt dan wacht ik maar lekker een halfuur in mijn eentje, ga ik niet dood van. Maar als er iemand is die mij kan uitleggen hoe ik het voor elkaar krijg om foutloos en bovendien met regelmaat lange afstanden af te leggen van wel 2 (of meer) uur, en dan vervolgens te verdwalen in een uit de kluiten gewassen dorp, is het enige zinnige wat ik erop kan antwoorden: be my guest. Cindy logics is one of a kind alright.
Nog voordat mijn ringtone overgaat slide ik m’n telefoon aan, gelukkig, er is een snellere route naar huis, op hoge snelheid vervolg ik de weg die mij aangeleverd wordt door via mijn onzichtbare gids.
Wanneer ik goed en wel in de bus zit zeg ik nog bemoedigend door de telefoon dat ik me wel red, vanaf hier kon ik het wel alleen aan. Want hoe vaak ik ook de weg verlies in het leven, altijd vind ik het weer terug; voor een pechvogel heb ik onnatuurlijk veel geluk.

Lange tijd heb ik de drang gevoeld om alles foutloos te kunnen, nee te móeten doen, controlefreak ten top. En pas nu besef ik me dat ik daarmee een muur getrokken heb naar de wereld, want ik liet niemand binnen, hoe heftig de levenservaringen ook bonsden op mijn deur, ik hield voet bij stuk. Niemand kwam erin. Maar iedereen moet groeien, en soms moet je maar het risico nemen dat de mogelijkheid bestaat dat iets zal mislukken. Zie het niet als verlies, je bent weer een ervaring rijker.
En zo liep ik dus door het nachtelijke duister, in mijn eentje met slechts het duister, kalmte en geluk. Ach, het leven moet je je laten overkomen.

Healing the wounds
In feite is een gebroken hart niets meer dan een wond. Stel je hebt een hobby waar je dol op bent, (ik neem nu koken als voorbeeld, maar in feite kun je hier invullen wat je wilt) iets wat je rust geeft en een positieve bijdrage levert aan je leven, en die positieve bijdrage houdt dan plotseling op. Je snijdt jezelf in de vingers, jij als een getrainde kok, met een scherp oog en een ongekende souplesse moet toe zien hoe het bloed sijpelt op je snijplankje, met ongeloof. De pijn dringt niet tot je door van de verbazing.
De volgende stap is het ontsmetten van de wond (iets wat meestal niet geheel pijnloos gaat), vervolgens kun je ervoor kiezen de wond tijdelijk te verzachten met een pleister of om het in de openlucht te laten genezen. Hoe dan ook, het zal afhankelijk zijn van de gedane schade hoeveel tijd je lichaam nodig zal hebben om te genezen. Maar alles in fases, altijd maar dat geduld wat er van je verlangt wordt, het vermoeit je. Wanneer de korst erop gekomen is begint de juichstemming, maar ook de neiging om de korst er vanaf te pulken, hoe hard iedereen ook schreeuwt dat je je dat dus vooral Niet doen moet. Dat was fataal. Maar zo koppig als je bent zet je door, de wond blijkt nog niet genezen en je voelt die oude pijnscheut door je lijf trekken. Nee, de volgende keer zul je er niet meer aan zitten. Na verloop van tijd zie je dat je korst verdwenen is en plaatsgemaakt heeft voor nieuwe huid, gevoelige huid die nog niet even donker is als de rest van je huid, maar het is er wel. Het is een begin, het ergste is voorbij.

How to survive heartbreak
winner-loserEen aantal firsthand tips van mij aan jullie om jezelf door in ieder geval de eerste schock en emoties heen te helpen. Want tja hoe doe je dat, het lijmen van een gebroken hart.
Ik zal een globale opzet geven van hoe je van heartbreak naar survivor gaat.

  1. De verbazing. Zoals ik al zei zul je hoogstwaarschijnlijk in eerste instantie van je stuk gebracht zijn, of het nu wel of geen onverwachte beëindiging was doet daar verder niet toe. Het is altijd moeilijk om iets los te laten waar je veel om geeft.
  2. De pijn. Na de initial schock dringt de pijn pas tot je door, dit was geen lullig wondje, dit was verdomme een grote jaap. Het komt binnen en raakt je dieper dan je je ooit had kunnen bedenken.
  3. De ontsmetting. Alle schadelijke bacteriën meteen verwijderen, het is al erg zat, de hele situatie hoeft niet dramatisch te worden. Houd grip op de toestand en voorkom dat het escaleert.
  4. De korst. Na verloop van tijd leer je alles een plaats geven, hoe dat gebeurt en wanneer dat gebeurt kan ik niet zeggen, dat is persoonlijk. Hoe erger de pijn, hoe langer je nodig hebt waarschijnlijk, dat is de maatstaf die ik hanteer. Het ligt zowel aan de mate van diepgang en als aan de emotionele binding die je gehad hebt in je relatie. Ik weet dat je korst jeukt en je de neiging voelt hem open te krabben, maar by the love of god…houd je in! Het is nog te vroeg om terug te kijken, bespaar jezelf de onnodige ellende en blijf gefocust. Omring je met mensen van wie je houdt en zorg dat iets te doen hebt als afleiding terwijl je wond verder geneest.
    Just to get it clear, geen contact. Niet appen, niet bellen, niet smsen, e-mailen en al helemaal niet kijken op de facebookprofiel of de laatste twitterupdates van diegene bijhouden. Een beetje zelfrespect is wel op zijn plaats, social media kan altijd nog.
  5. De genezing. Net als bij een wond kan het soms dagen duren voordat je door hebt dat je korst er vanaf gegaan is, en dat je alweer ‘genezen’ bent. Maar wat is nu genezing? De wond is gedicht, maar het litteken blijft, gewoon om je eraan te blijven herinneren, om je gedachten scherp te houden.article-new-ehow-images-a04-gj-l6-forgive-yourself-hurt-someone-800x800Helemaal niets meer van een emotionele binding voelen is vrijwel onmogelijk, als het om echte liefde gaat althans. Je gunt hem/haar het beste, maar toch doet het even zeer wanneer je ziet dat zijn/haar facebookstatus geüpdatet is naar “in een relatie”. Blijf kalm en scroll door, wat je ook doet: klik niet verder. Glimlach en ga verder met je leven, en als het nodig is om zijn/haar notifiatiefeeds uit te zetten, dan is dat maar zo. Voor je het weet ben je weer helemaal de oude, vrolijk spartelend tussen alle leuke vissen in de zee. Vergeef, onthoud en groei. Vergeet niet dat je littekens je maken tot wie je bent.

Een goed advies, ga niet op zoek naar een rebound, je bent dan geen háár beter dan je ex. Liefde is een van die rare dingen in het leven waar geen grip op te krijgen is.
Liefde, dat moet je overkomen.

Advertenties

Upcoming Youtube Talent

Hi Guys,

We zitten alweer in een 2013, and what a heck of a ride is 2012 geweest! Zelf kijk ik terug op een turbulent jaar met hoge pieken, diepe dalen en persoonlijke groei. Het nummer wat ik gekozen heb voor de Upcoming Youtube Talent van vandaag is een nummer wat me sinds eind 5 vwo door de meest vermoeiende en bovendien veeleisende periode uit mijn middelbare schooltijd gesleept heeft.
Oude kunst-beeldend klasgenoten herkennen dit waarschijnlijk nog wel als het nummer wat ik by heart meezingen kon, me nieuwe energie gaf tijdens de kunstlessen die al afgelopen waren voordat ze begonnen en niet te vergeten een gevoel van empowerment losmaakte tijdens het maakproces van werkstukken, (met in het bijzonder mijn profielwerkstuk, ik heb het nummer helemaal grijsgedraaid). Dus sit back and relax, want ik zou graag een aantal creatieve vertolkingen van mijn persoonlijke lijfnummer Titanium van David Guetta ft. Sia met jullie willen delen.

Maar laten we niet vergeten het geniale origineel een beetje liefde te geven!

Enjoy!

De Covers

Ken jij een leuke vertolking van dit nummer, of is/zijn er andere artiesten die je waardeert en de support goed kunnen gebruiken? Comment dan hieronder of laat het me weten door te mailen naar highlightupdate@gmail.com, wie weet zie je dan binnenkort wel terug in een volgende editie van Upcoming Youtube Talent!

WordPress: Looking back at 2012

Hi Guys!

So WordPress did a look back for me on how my blog evolved in 2012 and I would like to share it with you. Thank you all for the support the past year, I hope to see you back again this year.

Much love, Cin

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2012 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

600 people reached the top of Mt. Everest in 2012. This blog got about 2.600 views in 2012. If every person who reached the top of Mt. Everest viewed this blog, it would have taken 4 years to get that many views.

Click here to see the complete report.