Highlight Comedy Night: Christmas Edition

Hi Guys,

Het is een drukke tijd geweest, maar we zijn weer terug met een nieuwe Highlight Comedy Night, uiteraard geheel in Kerst stijl. Dus als je tussen het koest houden van je schoonmoeder (door je vol te proppen met voedsel) en het doen-alsof je je schoonvader hilarisch vindt (maar in feite lacht als een boer met kiespijn) in even bij moet komen van alle stress die de feestdagen met zich meebrengen, dan zit hier helemaal goed! Zet de volume knop aan ga er stevig voor zitten, want Kerst is de meest hilarische tijd van het jaar, en daar Highlight wel over meepraten. Een vrolijk kerstfeest toegewenst namens Highlight Update, geniet, eet en vergeet vooral niet te lachen!

Ciao!

Author Talk: Please exit the building

Feature-Writing-TaboosWeet je, toen ik voor eerst begon met bloggen zo’n 2,5 jaar geleden schreef ik vooral als ik op vakantie was. Het was een soort van digitaal dagboek, voordat ik een laptop kreeg nam ik altijd een papieren dagboek en een vulpen mee als ik op reis ging, maar de tijden veranderden en ik paste me aan. Op mijn blog schreef ik alle avonturen over het buitenland in geuren en kleuren op, de woorden tintelden dan nog na van de opwinding. 
Hoewel ik een persoonlijk handschrift veel kostbaarder vind dan al dat digitale gekrabbel kost het wel meer energie en tijd, en uit het feit dat ik altijd zoveel mogelijk activiteiten in zo weinig mogelijk tijd probeer te proppen kunnen jullie wel concluderen dat ik altijd tijd tekort kom. Een aantal uren extra in een dag zouden dus voor mij zeker geen kwaad kunnen. Maargoed, we dwalen af. 

Everybody exit the building!
Zoals ik al zei schreef ik dus alleen als ik op reis was omdat ik mijn eigen leven nogal saai vond en niet interessant genoeg om over te schrijven. Ik kwam nooit aparte mensen tegen, en er overkwamen me al helemaal geen onverwachte dingen. Just the same old people in the same old town. Als ik dan terug kwam van vakantie probeerde ik het schrijven wel voort te zetten, maar het was tevergeefs, ik had geen inspiratie en bovendien geen motivatie om iets schrijven. Nu zijn we alweer 2,5 jaar verder en hoewel ik zeker geen losbol ben, kan ik bevestigen dat mijn huidige leven wel een stuk blogwaardiger is. 
Eergisteren was ik bijvoorbeeld rustig aan het werk, ik had paskamerdienst en moest dus zorgen voor structuur in de chaos die mijn klanten dagelijks met liefde voor ons creëren. 
Ik bonjourde net een klant een vrijgekomen paskamer in toen de lichten ineens heftig begonnen te knipperen. “Wat was er toch aan de hand? Niets ernstigs toch?”

AngerRustig zei ik tegen de bezorgde klanten dat het geknipper vast zo weer over was, niet meer dan een technisch probleem. Plotseling hoor ik echter dat de manager tegen wachtende klanten bij de kassa zegt dat ze het gebouw moeten verlaten in verband met hun eigen veiligheid… Mijn collega komt de paskamer ingesneld om dit bericht aan de overige klanten door te geven.  Met kleren, zonder kleren, whateverals het maar naar buiten ging, en op hoog tempo alsjeblieft! De lange rij vrouwen keek me met smekende ogen aan, “pas alsjeblieft op mijn kleding zodat niemand het pakt” zeiden ze. Natuurlijk beloofde ik dat ik de kleding met mijn leven bewaken zou, en bleef staan terwijl ik toekeek hoe de klanten naar de uitgang vertrokken. Trouw wachtte ik bij de kleding, want ik ben een persoon van mijn woord en ik was bovendien niet van plan een vrouwenoorlog te ontketenen, dat gaat namelijk snel in een winkel zoals de onze. Maar de realitycheck kwam al snel: “CIN, jij moet ook de winkel uit!” “O.” 
Met lede ogen verlaat ik dan het pand en kijk toe hoe de brandweer met veel bombarie aankomt, er was dus brand. Brand notabene, de eerste in mijn hele leven. (Zoals ik al zei, in mijn leven gebeurde er nooit wat) Door het snelle handelen van het personeel en de brandweer kreeg de brand geen kans om te escaleren en was het vuur in no time weer uit. Voor ik het wist stond ik weer binnen kleding te vouwen met een lach op mijn gezicht als vanouds: “Cin, heb je binnenpret?” 
Haha, ze moesten eens weten!

Media silence

Hi Guys,

naomicover1Zoals jullie waarschijnlijk wel gemerkt hebben heb ik de aflopen twee weken niets gepost (met heel veel moeite overigens). Ik heb een korte mediastilte ingelast in verband met mijn tentamens, ik stop veel tijd en energie in het maken van mijn posts en ik voelde me schuldig als dat mijn concentratie zou belemmeren, dus besloot ik niets te posten.
Voor de stilte heb ik een aantal posts voorbereid die ik nu verder ga uitschrijven en in de loop van deze week zal posten, de befaamde Highlight Comedy Night en Upcoming Youtube Talent staan hoog op mijn lijstje. Ook ben druk bezig met het zoeken naar talenten voor mijn nieuwste concept Highlight Talent Interview en zal binnenkort mijn eerste restaurant review uit gaan komen. (ken je iemand die extreem getalenteerd is en/of iemand die je graag geïnterviewd zou willen zien neem dan contact met me op door te mailen naar highlightupdate@gmail.com)

Old meets new
Heel veel vertrouwde Highlight concepten dus de komende tijd, maar omdat ik ook nog lekker een student ben wil ik daar in het nieuwe jaar ook wat meer aandacht aan gaan besteden. Ik ga proberen in ieder geval 1 tot 2 keer per maand een Appie.nl recept te maken en stap voor stap uit te leggen en te beoordelen op kwaliteit en maakbaarheid, bovendien zal ik meer typische studentenproblemen gaan behandelen: “Hoe begin je met leren voor een tentamen? Mot met mijn huisgenoten, what to do? Ik wil er fashionable uit zien, maar ik heb geen geld!” en ga zo maar door. Old meets new dus!
Het jaar 2013 belooft een mooie te worden, met veel muziek, comedy, cultuur en plezier.
Houd Highlight Update in de gaten, want geloof me, the party is just getting started!

Bisous de moi

Don’t forget to check out my free give away post! The 20% discount code will only be live until the 31st of january, so join the game and claim your code! 🙂

Highlight Update

Hi Guys,

How are you doing today? You know how you sometimes aren’t really in the mood to be up and active, especially not for something you dislike to do. In my case that would be grocery shopping, I actually put it off as long as I can. And dear god I know it’s a bad habbit to have, so I’ve decided to better my life and made up a game to make things I dislike a little bit more fun.
When I go grocery shopping for example I will take a budget of approximately 15 euros, and I’ll try to shop as much as I can for that price. And really I’m not kidding, I’ll run through the shop and pass the same ail 4 times, sometimes even come back for a fifth, and because women are so called multitask hero’s I will be heavily calculating the prices…

View original post 374 woorden meer

Behind the scenes of Highlight

Hi Guys,

SONY DSC
Expositie Jeroen van den Akker

Ik denk dat het fair enough is om te zeggen dat ik een echte dagdromer ben, of zoals ik het zelf graag noem: zeer gefocussed. Meestal dwaal ik dan af naar een of ander ver verleden, of beeld ik me een schitterende toekomst in. In feite doe ik al het mogelijke om aan het heden te ontsnappen realiseerde ik me recent, en dit is zeker geen nieuwe gewoonte. Zolang ik me al herinneren kan schijn ik die hobby al te hebben, ver ver weg ben ik dan, in de verte hoor ik slechts de echo van mijn naam weerklinken.
Tegenwoordig heb ik echter het voornemen om meer bij de dag te leven en de dingen te nemen zoals ze komen. Gelukkig lukt dit  me al vrij aardig, maar wanneer ik moe ben of het leven weer wat tegen zit spring ik al gauw weer op de eerst volgende wolk om weg te zweven naar een ander universum. Old habbits die hard.

Vandaag heb ik besloten om jullie een behind the scènes impressie te geven van Highlight Update, want op dit blog schrijf ik voornamelijk over dingen die me interesseren en/of op mijn pad komen in het dagelijkse leven, maar ik besef me goed dat ik nooit een fatsoenlijke introductie gedaan heb van wie ik ben als schrijver en vooral als persoon.
Dit heb ik heel eerlijk gezegd uitgesteld omdat ik geen idee had of ik dit blog wel zou volhouden, ik heb namelijk altijd al moeite gehad met dingen afmaken die ik begonnen ben. Iedere dag is weer een uitdaging. Als kind zat mijn moeder me al achter de broek dat ik mijn kleurplaten moest volkleuren en niet vrolijk aan een nieuwe moest beginnen als ik daar zin in had. Maar ik altijd al koppig geweest zullen we maar zeggen, ik deed gewoon mijn eigen ding. Als aanloop naar mijn nieuwe concept Highlight Talent Interview die in januari zijn kick-off heeft en om te vieren dat ik alweer 25 blogposten heb gepubliceerd (mijn persoonlijke record) doe ik dit interview met mezelf, want alles bij elkaar bekeken vind ik het toch wel een beetje raar om mensen te gaan interviewen zonder dat  de gemiddelde (anonieme) Update-lezer weet wie ik ben.

Highlight Interview

1. Wie ben je?
Mijn naam is Cindy Fleur, ik ben 18 jaar oud en ik ben eerstejaarsstudent Communicatie- en Informatiewetenschappen met als tweede major Algemene Cultuurwetenschappen.

Cindy2
Fotograaf Lana Addams

2. Hoe zie je jezelf als persoon, en hoe zou je door de buitenwereld gezien willen worden?

Tricky. Ik zie mezelf in eerste instantie als een schrijver en daarna pas als allerlei andere dingen, zoals een rasoptimist, fanatiekeling en een bevlogen persoon die ernstig wiskundig gehandicapt is. (al hoeven jullie me niet als wiskundig minder valide persoon te zien als jullie willen hoor, wedden dat ik heel goedkoop boodschappen voor je kan doen!?)
Verder heb ik lange tijd gebasketbald, ben ik tekenaar, concept-designer, stylist/ontwerper en niet te vergeten fotografie liefhebster.

3. Wat zijn je beste en je slechtste eigenschappen?
Ik ben een echte optimist, dit is zowel mijn kracht als een struikelblok. Over het algemeen schijnt de zon in mijn hoofd, maar de realiteit kan vies tegenvallen als je alles altijd maar zonnig inziet. En zoals ik al eerder zei heb ik moeite met dingen afmaken, ik heb vaak grote plannen die ik dan maar voor de helft gerealiseerd krijg en ben dan alweer met iets anders bezig. Verder zou ik zeggen dat ik een trouwe vriend ben, een teamspeler in hart en nieren, altijd in ben voor een grapje en dat ik gruwelijk naar word van alles wat met getallen te maken heeft.

4. Grote plannen, zoals?
Je kunt een heel boek schrijven over alle ideeën die ik over de jaren heb bedacht. Je moest eens weten wat mijn allereerste concepten voor mijn profielwerkstuk waren!
Ik was van plan een ‘galactic’ runway show te gaan doen met futuristische outfits, plexiglas brillen en bierdop schoenen als accessoires, als ik nog ooit het tijd en het geld vind om dat concept tot een goed einde te brengen voer ik hem alsnog uit, hahaha!

5. Hoe zou je jezelf in een zin beschrijven?
Een energieke duizendpoot waar overduidelijk een creatief steekje bij los zit.

6. Een creatief schrijvende duizendpoot dus, hoe is dat zo gekomen?

Cindy1
Fotograaf Lana Adams

In mijn eigen beleving was ik al een schrijver voordat ik schrijven kon. Als kind verzon ik altijd verhaaltjes en liedjes, maar wegens mijn gebrek aan schrijfvaardigheid moest ik alles onthouden! Wat natuurlijk niet geheel handig is… Omdat ik aanvankelijk moeite had met lezen en schrijven ben ik op een cursus gezet door mijn moeder als pak ‘m beet 5 jarige, sindsdien was ik niet meer weg te denken uit mijn plaatselijke bibliotheek, om de drie weken kwam ik de collectie lekker plunderen, vast besloten om iedereen hun ongelijk te bewijzen. Ik was zeker wel in staat om goed te lezen en te schrijven, ik had alleen nog wat oefening nodig.

7. Okay, dus je was aanvankelijk meer een lezer, zoals iedere schrijver zijn loopbaan begint, maar vanwaar de fascinatie voor boeken?
Ach, boeken beschouwde ik als televisie, maar dan nog beter! Met een eigen gecreëerde werkelijkheid, mijn take op de wereld. Om eerlijk te zijn was ik vroeger best wel een Einzelgänger, en eigenlijk ben ik dat denk ik nog steeds wel, al verberg ik het nu denk ik wat beter. In mijn boeken was ik beschermd tegen alle nare dingen, en vooral een gevoel van eenzaamheid waar ik vaak mee kampte, ik bouwde hele hutten waar ik dan in ging wonen, do Not disturb. De enige persoon die me wel eens wakker kon schudden was mijn moeder, die bracht me dan wel eens koekjes, want ook mind-travellers moeten wat eten!

8. In je jongeren jaren was je…?
Het kind dat altijd bewapend was met pen en papier! Ik had zo’n klein groen boekje waar ik al mijn verhalen, gedichten en opmerkelijkheden in noteerde. Met de kracht van het woord ging ik mijn persoonlijke obstakels te lijf. Woorden waren mijn beste vrienden.

9. Waarom heb je voor een universitaire opleiding gekozen?
Das zeker een vraag waarmee ik nog dagelijks geconfronteerd word wanneer ik op weg ben naar mijn uni. Maar de hoofdreden is omdat ik uiteindelijk een betere schrijver wil worden, ik heb overigens nog een hoop andere belangrijke redenen… maar daar ga ik jullie niet mee lastig vallen. Ik houd van taal, media en cultuur, waarom zou ik het niet studeren?

10. Wat weten mensen niet over jou?
Uhmm ik denk dat ik net al vrij veel nieuwe dingen heb prijsgegeven haha. Maar waarschijnlijk dat ik een zeer bedrukte persoonlijkheid zou zijn als ik niet schreef. Ik schrijf om te verwerken, en vooral om nare dingen een plaats te kunnen geven in mijn leven. Ik denk dat ik een saaie kleurloze schim zou zijn als ik niet schreef.

11. Wat heb je tot nu toe in je leven bereikt waar je het meest trots op bent?

SONY DSC
Expositie Jeroen van den Aker

Ik heb er ruim 2 jaar over gedaan, maar ik ben denk ik het meeste trots op het proces van mijn profielwerkstuk. Inderdaad, het proces. Ik was al sinds de 4e klas aan het schetsen en concepten aan het uitwerken en aan het uittesten, wan ik moest en zou die profielwerkstuk prijs winnen. En weet je wat? Toen we uiteindelijk twee jaar verder waren was ik vooral blij dat ik het af heb gekregen. Voor het eerst in mijn leven had ik een heel groot project, waarvan werkelijkwaar iedereen (op mijn begeleider en mijn moeder na) zei dat het te ambitieus was en dat het me nooit zou lukken, af gekregen. Vooral in mijn eindexamenjaar (dus ook het uitvoeringsjaar van mijn eindconcept) heb ik veel persoonlijke groei doorgemaakt. Toen ik stond te presenteren voor een volle klas, dacht ik wauw, dit is de bekroning van al die late uren bewerken in Photoshop, Jilster en het naaien achter mijn naaimachine. Dat was een euforisch moment moet ik zeggen.

Ten slotte:
12. Wat zou je de lezers nog willen meedelen?

Probeer eens wat nieuws mensen, spring eens een keer lekker uit de band, doe eens iets raars, loop eens links in plaats van rechts. Verwacht het onverwachte en stel geen eisen aan niemand anders dan jezelf, en wees zelfs dan niet altijd zo streng. Bekijk de wereld met de ogen van een kind, met onschuld, plezier en een tikkeltje naïef!

Tot gauw Updaters!

Bisous de moi

Mens Special: Movember

Hi Guys,

moustache3Aan het einde van weer een veel te lange werkdag gevuld met (helaas) een heleboel onfatsoenlijke en vooral strijdlustige dames, die er hun levensmissie van hebben gemaakt om je winkel overhoop te gooien, is het enige waarnaar ik snak een warme mok choco, een goeie lachfilm, een deken om onder te verdwijnen en of course een date met Highlight Update zodat mijn geest weer verbaal tot rust kan komen.

Niet al te lang geleden was ik weer bezig met mijn same old-same old vouwwerk in de winkel. Nadat ik keurig alle stapels broeken had afgewerkt probeerde ik van een berg kleding die door moest gaan voor fashionable t-shirts te bevrijden van hun ondankbare  opstelling en weer terug in eervolle positie te plaatsen, ongekreukt en opgevouwen welteverstaan. Dat was het moment dat ik een wit t-shirt met een moustache erop ontdekte. Het type shirt waarnaar ik al een eeuwigheid op zoek was, sinds ik er iemand mee had zien lopen zo’n 2 jaar eerder. Nu we weer wat verder zijn in de tijd, en de moustache overduidelijk nog steeds hot is, is dat nu ook vanwege een andere reden. Samen met jullie ga ik vandaag namelijk terug blikken op de maand die het woord moustache een hele nieuwe betekenis heeft gegeven. De november, beter bekend als Movember.

Lifesaving ‘stashes
Er wordt wereldwijd heel veel tijd en aandacht aan borstkanker besteed, wat natuurlijk een hele goeie zaak is, maar wat ik nog een betere zaak vind is dat hordes mannen nu ook voor zichzelf opstaan en een volledige maand per jaar vol gas strijden voor de bewustwording van prostaatkanker en de algehele gezondheid van de man. Laten we samen terugblikken op een aantal hoogtepunten uit deze harige maand!

Nederland begint de Movember met een vliegende start wanneer dit promotiefilmpje live gaat:

Siobhain+FletcherEn ook in Groot-Britannië begint de beharing op diverse gezichten een eigen leven te leiden, in het bijzonder op het gezicht van 36-jarige Siobhain Fletcher, een vrouw die gediagnosticeerd is met de aandoening polysteus-overiumsyndroom. In het kort houdt dit in dat ze teveel van het mannelijke hormoon testosteron in haar lijf heeft, het gevolg hiervan is overmatige haarbegroeiing, in het bijzonder: gezichtshaar. Sinds haar tienertijd heeft ze zich geschoren en het geprobeerd te verbergen, totdat ze zonder succes zwanger probeerde te raken en achter haar aandoening kwam. Jarenlang heeft dit tot depressies geleid en haar eigenwaarde de grond in getimmerd, maar voor the good cause besluit ze in de maand november haar haar te laten staan om aandacht te vragen voor prostaatkanker bij mannen, you go girl!

Kei harde cijfers
Na 5 weken haarbegroeiing, en natuurlijk heel veel inzet zijn dit de resultaten:
Canada op nummer 1 op de wereldranglijst met €28,299,611, een goeie 2e is Groot-Brittanië waar ze €20,850,351 hebben opgehaald, 3e is Australië geworden met met luttele bedrag van €17,594,832 en de V.S. besluit het rijtje als 4e met €13,871,920 kei harde euro’s. Maar in Nederland zijn de mannen net zogoed hard aan de bak gegaan, en ook dat resultaat mag er wezen. Met een eindbedrag van €371.136 en 7.438 registraties, staan we op de 10e plaats wereldwijd. Omgerekend is dit zo’n 50 euro per persoon, en dat is zeker een prestatie, chapeau! Wereldwijd is er zo’n €86 miljoen opgehaald voor onderzoek naar prostaatkanker en hebben iets meer dan een miljoen mensen deelgenomen aan de actie.

Hieronder nog een aantal mannelijke moustaches van celebrity deelnemers van Movember 2012.

Als afsluiter, the one and only Movember Movie! Het levende bewijs van hoe een moustache je leven drastisch kan veranderen.. En deed je dit jaar niet mee? No worries, er is altijd volgend jaar nog. En hoewel je eigen leven er waarschijnlijk niet heel veel spannender door wordt, met zo’n hippe snor, weet je het maar nooit, misschien red je nog wel het leven van een ander met je volle bos. Best tof toch? Bye, tot de volgende Movember!